Teymbulan

Mga kwentong lutang ni tey?

#Day38. Habang nagbabakasyon pa ang marami, nangangarag na ako. Hahahah. Pero masaya ako. Bakit? Kasi may bago akong natutunan. Ayaw ko kasi sa lugar na wala na akong natututuhan. Kanina narealize ko na ang dami ko pang pwedeng matutuhan. Kaya yun natutuwa ako. Balang araw lahat ng napulot kong ito sa aking mga mentors ay maiaapply ko sa sarili kong negosyo. Amen. :)

#Day38. Habang nagbabakasyon pa ang marami, nangangarag na ako. Hahahah. Pero masaya ako. Bakit? Kasi may bago akong natutunan. Ayaw ko kasi sa lugar na wala na akong natututuhan. Kanina narealize ko na ang dami ko pang pwedeng matutuhan. Kaya yun natutuwa ako. Balang araw lahat ng napulot kong ito sa aking mga mentors ay maiaapply ko sa sarili kong negosyo. Amen. :)

#day34. This is the weirdest pizza I have tasted yet. Pizza with chocolate, grapes and mozzarella. Noong una kong nakita, kaduda-duda. Ng malaman ko ang ingredients, kaloka-loka. Hahahah. Pero, ayos naman ang lasa. Hindi ko masabing the best kasi ang layo ng flavor nya sa normal na pizza. Hindi ko rin masabing worst kasi I could have finished one or two more slices. But, here’s my realization: we don’t have to be the best in the world and we could never be the worst person in the same world. Some will like us, some will not, and that doesn’t matter. What is important is that we become the version of ourselves that we most happy and proud of. I am yet to reach my ultimate most glorious version, but soon, in faith, I will. #100happydays

#day34. This is the weirdest pizza I have tasted yet. Pizza with chocolate, grapes and mozzarella. Noong una kong nakita, kaduda-duda. Ng malaman ko ang ingredients, kaloka-loka. Hahahah. Pero, ayos naman ang lasa. Hindi ko masabing the best kasi ang layo ng flavor nya sa normal na pizza. Hindi ko rin masabing worst kasi I could have finished one or two more slices. But, here’s my realization: we don’t have to be the best in the world and we could never be the worst person in the same world. Some will like us, some will not, and that doesn’t matter. What is important is that we become the version of ourselves that we most happy and proud of. I am yet to reach my ultimate most glorious version, but soon, in faith, I will. #100happydays

This is true an hour, or so, ago. Hahahah. Peace!

This is true an hour, or so, ago. Hahahah. Peace!

Nooooo! That one wrong move ruined it all! Mamaya ulit. Nasasanay na :) #2048

Nooooo! That one wrong move ruined it all! Mamaya ulit. Nasasanay na :) #2048

#day31

Naaaliw talaga akong makinig sa kwento ng mga tao. Kanina, napakinggan ko ang kwento ng puso ni Ate Che.

Ang daming pinagdaanan ng puso nya. Hindi ko nga lubos maisip kung paano nya kinaya. Hindi ko nga alam kung paano nya na survive. I can’t imagine the pain she’ve been through.

Pero, nakakatuwa lang kasi ngayon ang saya na ng puso nya. Sabi nga nya tama lang daw na pinagdaanan nya ang lahat ng yun para nung dumating na ang asawa nya ngayon ay alam na nya kung paano ba talaga dapat magmahal. Kumbaga, handa na sya.

Sobrang natuwa ako sa 3 main lessons na natutunan nya sa pinagdaanan ng puso nya. Kasi, medyo ganun rin ang pananaw ko sa romantic love.

If we love someone, we don’t give up without fighting for them. Kung talo talaga, then let’s go through the hardest battle, the battle of letting go. And when we find our one true love, give them all the love we can. Anong sense ng pagpasok sa isang commitment kung hindi mo pa kayang magmahal ng buo? Kaya mga friends, let us not jump into a relationship ng sabog pa ang buhay natin. Kailangan buo na tayo para buo rin ang maibibigay nating love. 

Isa pa, kung mahal talaga natin si one true love, hindi ba deserve nila na mahaling buo at hindi kulang kulang? :)

Though, love is too complicated and mysterious to generalize. No one can ever be fully prepared for love. So, by “buo” i meant yung stage na masaya na tayo habang single tayo. Ok na yung priorities natin sa buhay, studies and all, at may malinaw na tayong direction sa buhay. (Pwede bang upuan na lang natin ang uspang ito kung magulo at gustong magtanong? Hahahah.)

Hay, hirap talaga pag love ang topic. Ang daming pwedeng sabihin. Hahahah. Basta ang masaya sa araw na ito ay para akong nakipag one to ones kay ate che. Yung ordinaryong usapan lang dapat ay nahaluan na ng maluha-luhang mga mata.

Thank You, Lord, for the opportunity to listen. Enjoy po. Til my next one to ones. :)

#100happydays
#missingMyHH

#day31

Naaaliw talaga akong makinig sa kwento ng mga tao. Kanina, napakinggan ko ang kwento ng puso ni Ate Che.

Ang daming pinagdaanan ng puso nya. Hindi ko nga lubos maisip kung paano nya kinaya. Hindi ko nga alam kung paano nya na survive. I can’t imagine the pain she’ve been through.

Pero, nakakatuwa lang kasi ngayon ang saya na ng puso nya. Sabi nga nya tama lang daw na pinagdaanan nya ang lahat ng yun para nung dumating na ang asawa nya ngayon ay alam na nya kung paano ba talaga dapat magmahal. Kumbaga, handa na sya.

Sobrang natuwa ako sa 3 main lessons na natutunan nya sa pinagdaanan ng puso nya. Kasi, medyo ganun rin ang pananaw ko sa romantic love.

If we love someone, we don’t give up without fighting for them. Kung talo talaga, then let’s go through the hardest battle, the battle of letting go. And when we find our one true love, give them all the love we can. Anong sense ng pagpasok sa isang commitment kung hindi mo pa kayang magmahal ng buo? Kaya mga friends, let us not jump into a relationship ng sabog pa ang buhay natin. Kailangan buo na tayo para buo rin ang maibibigay nating love.

Isa pa, kung mahal talaga natin si one true love, hindi ba deserve nila na mahaling buo at hindi kulang kulang? :)

Though, love is too complicated and mysterious to generalize. No one can ever be fully prepared for love. So, by “buo” i meant yung stage na masaya na tayo habang single tayo. Ok na yung priorities natin sa buhay, studies and all, at may malinaw na tayong direction sa buhay. (Pwede bang upuan na lang natin ang uspang ito kung magulo at gustong magtanong? Hahahah.)

Hay, hirap talaga pag love ang topic. Ang daming pwedeng sabihin. Hahahah. Basta ang masaya sa araw na ito ay para akong nakipag one to ones kay ate che. Yung ordinaryong usapan lang dapat ay nahaluan na ng maluha-luhang mga mata.

Thank You, Lord, for the opportunity to listen. Enjoy po. Til my next one to ones. :)

#100happydays
#missingMyHH

#day30

Lesson from #TheFeastManila: Touch the ordinary with faith.

Marami sa atin na iniisip na ang happiness nakikita lamang sa extraordinary. Sa mga bagay na hindi karaniwang ginagawa ng lahat. Isa na ako sa maraming yun.

Siguro dahil sa ganung mentality kaya ang daming hirap maging satisfied sa buhay, ang daming hindi maging masaya.

Natuwa talaga ako sa message ni God sa Feast kanina. Parang sinabi lang sa akin na hindi ko kailangan maghanap ng kakaiba sa bawat araw ko para may makwento sa happy days challenge. Yung simpleng mga bagay sa buhay ko, yung normal at boring na routine, kung iiinvolve ko si God ay magiging extraordinary.

Wala pa akong personal na kwentong maisip para dito, pero these following days I will try to seek joy in ordinary things through faith.

If God can turn our trials to triumphs, how can He not turn the ordinary to something extraordinary?

#100happydays

#day30

Lesson from #TheFeastManila: Touch the ordinary with faith.

Marami sa atin na iniisip na ang happiness nakikita lamang sa extraordinary. Sa mga bagay na hindi karaniwang ginagawa ng lahat. Isa na ako sa maraming yun.

Siguro dahil sa ganung mentality kaya ang daming hirap maging satisfied sa buhay, ang daming hindi maging masaya.

Natuwa talaga ako sa message ni God sa Feast kanina. Parang sinabi lang sa akin na hindi ko kailangan maghanap ng kakaiba sa bawat araw ko para may makwento sa happy days challenge. Yung simpleng mga bagay sa buhay ko, yung normal at boring na routine, kung iiinvolve ko si God ay magiging extraordinary.

Wala pa akong personal na kwentong maisip para dito, pero these following days I will try to seek joy in ordinary things through faith.

If God can turn our trials to triumphs, how can He not turn the ordinary to something extraordinary?

#100happydays

#day29

I dedicate this happy day to the pauso ng kwentong paa-lawan. 

Kung kilala nyo si Kit, alam nyong baliw sya. Hindi sya matino at medyo naalog ata ang utak. Gusto ko ring ipaalam sa inyo na marami sa mga korni kong joke noon ay napulot ko lang sa kanya. Hahahah.

Pero sa kabila ng lahat, isa po syang matalinong nilalang. Congratulations to my misadventures buddy!

Sa totoo lang, feeling ko gawa ko kung bakit ka valedictorian e. Power of words ko yun e. Noon ko pa clinaim yun e. Chinismis ko na nga kila charm at iba pa. Hahahaha. At pinagpray ko rin yun. At dahil dun, feast tayo bukas at food trip after. Pero gabi na nun kaya pasalubungan mo na lang ako. Yey!

Sorry sa picture, nakikikwentong paa lang! Hahahah.

Lesson: hindi mo kailangan magmukhang haggard at stressed para maging achiever. Ang tunay na achiever happy at nag-eenjoy sa process ng pagkamit ng pangarap nya. Also, focus on your core gifts. Kasi, pag pinursue natin kung saan tayo passionate at magaling talaga, imposibleng hindi maging masaya ang proseso ng pagkamit ng pangarap. :)

When we’re happy we can easily be the best version of ourselves.

Be inspired by Kit! Naachieve ang pangarap ng happy at hindi stressed. Haha!

#100happydays

#day29

I dedicate this happy day to the pauso ng kwentong paa-lawan.

Kung kilala nyo si Kit, alam nyong baliw sya. Hindi sya matino at medyo naalog ata ang utak. Gusto ko ring ipaalam sa inyo na marami sa mga korni kong joke noon ay napulot ko lang sa kanya. Hahahah.

Pero sa kabila ng lahat, isa po syang matalinong nilalang. Congratulations to my misadventures buddy!

Sa totoo lang, feeling ko gawa ko kung bakit ka valedictorian e. Power of words ko yun e. Noon ko pa clinaim yun e. Chinismis ko na nga kila charm at iba pa. Hahahaha. At pinagpray ko rin yun. At dahil dun, feast tayo bukas at food trip after. Pero gabi na nun kaya pasalubungan mo na lang ako. Yey!

Sorry sa picture, nakikikwentong paa lang! Hahahah.

Lesson: hindi mo kailangan magmukhang haggard at stressed para maging achiever. Ang tunay na achiever happy at nag-eenjoy sa process ng pagkamit ng pangarap nya. Also, focus on your core gifts. Kasi, pag pinursue natin kung saan tayo passionate at magaling talaga, imposibleng hindi maging masaya ang proseso ng pagkamit ng pangarap. :)

When we’re happy we can easily be the best version of ourselves.

Be inspired by Kit! Naachieve ang pangarap ng happy at hindi stressed. Haha!

#100happydays

#day24 with @kristellemc @syeclemente @trentpaolo. 

April 6, 2014

Naisip ko hindi na talaga ako gaano makarelate sa ICon. Pero umiyak ako nung tungkol sa household at coords. Namimiss ko rin sila e. Hay…

Pero, ito yung pinaka tumatak sa akinng nga salita, “Halata namang mas mahal mo ang misyon kaysa sa Diyos.”

Bago ko pa marinig ang mga salitang yun, nag-iisip na ako nung worship kung bakit ako nagwoworship? For the fun of it lang ba? Para sa kakaibang experience? Para ba ma fulfill ko yung desire ko? Para ba ito i-glorify ang sarili ko kasi I am a worshipper, cool ako!

You see, I do not know the disposition of my heart. Sincere ba sya? Ano ba talaga ang laman nya? Nasan yung dating passion?

I would like to ask God to just please bring back the old days. But, the old is gone and the new has come. I need to stop resisting what is coming. Change is never easy. Laging may natural na resisitance sa pagbabago at kailangan natin yung yakapin at i-accept (yung pagbabago at paghihirap sa pag aadjust).

Change is good, because without it we can never go from glory to glory to glory to glory!

To what is, challenge accepted. To is coming, feeling excited.

Sa ICon sabi ko sa Diyos, “Hindi ko po alam at naiintindihan ang laman ng puso ko at kung ano pinagdadaanan nito. Pero, Kayo po alam Nyo. Bahala na po Kayo.”

Let go of the things we cannot control. Let God do His miracles on those areas of our lives. Focus na lang tayo sa kaya nating i-control. :)

Medyo sabog ang kwento kasi may hugot kasi yan na hindi ko mai-detalye. Hahahah. Sorry. Peace!

#letGoAndLetGod
#100happydays

#day24 with @kristellemc @syeclemente @trentpaolo.

April 6, 2014

Naisip ko hindi na talaga ako gaano makarelate sa ICon. Pero umiyak ako nung tungkol sa household at coords. Namimiss ko rin sila e. Hay…

Pero, ito yung pinaka tumatak sa akinng nga salita, “Halata namang mas mahal mo ang misyon kaysa sa Diyos.”

Bago ko pa marinig ang mga salitang yun, nag-iisip na ako nung worship kung bakit ako nagwoworship? For the fun of it lang ba? Para sa kakaibang experience? Para ba ma fulfill ko yung desire ko? Para ba ito i-glorify ang sarili ko kasi I am a worshipper, cool ako!

You see, I do not know the disposition of my heart. Sincere ba sya? Ano ba talaga ang laman nya? Nasan yung dating passion?

I would like to ask God to just please bring back the old days. But, the old is gone and the new has come. I need to stop resisting what is coming. Change is never easy. Laging may natural na resisitance sa pagbabago at kailangan natin yung yakapin at i-accept (yung pagbabago at paghihirap sa pag aadjust).

Change is good, because without it we can never go from glory to glory to glory to glory!

To what is, challenge accepted. To is coming, feeling excited.

Sa ICon sabi ko sa Diyos, “Hindi ko po alam at naiintindihan ang laman ng puso ko at kung ano pinagdadaanan nito. Pero, Kayo po alam Nyo. Bahala na po Kayo.”

Let go of the things we cannot control. Let God do His miracles on those areas of our lives. Focus na lang tayo sa kaya nating i-control. :)

Medyo sabog ang kwento kasi may hugot kasi yan na hindi ko mai-detalye. Hahahah. Sorry. Peace!

#letGoAndLetGod
#100happydays

#day27. Ok, hindi ko pa napost ang kwento ng mga nakaraang araw. Bukas na lang. Yung kwento na lang ng ngayon. Last day of liwaliw ngayon. Nag long vacation ako pero feeling ko hindi ako nakapahinga. Feeling ko ang bigat pa rin. Hindi narelax ang pagkatao ko. Burdened pa rin ang drama. So, sabi ko isang nakakatawang movie nga. Kaya nag-aya ako manood ng Diary ng Pangit. Salamat, @kristeejane, kasi sinamahan mo ako sa korni-pero-super-love-it movie ng taong ito. Nakakatuwa talaga yung movie. Bumenta sa akin e. Haha. Pero yung kwento bago ang movie talaga ang gusto kong i-share. Maaga akong pumunta sa mall. Mga 5 or 6pm nun. Pagdating ko 9pm na schedule pa ang pwede naming panooran. So, kailangan ko muna ng paglilibangan habang papunta pa lang si kristee. First, nagpunta ako sa booksale baka makahanap ng libro. Then nakita yung Book of Job na trinanslate para mas madaling maintindihan ng normal na taong gaya ko. Binili ko yun. Second, pumunta ako sa isang kainan para kunwari kumain pero magbabasa at tatambay lang talaga habang naghihintay kay kristee. At habang naghihintaya ako, natapos ang libro. Ang daming pumapasok na realization sa isip ko. Maraming beses akong naluluha. Ang ganda ng kwento ni Job. At ito ang pinakamahalaga na aking narealize: hindi bakasyon ang kailangan ko para marelax. Ang kailangan ko ay marinig ang kwento ng pag-ibig ng Diyos. Ngayon, I feel better. More blessings po! Sa may kwento dyan, share to inspire po! #100happydays

#day27. Ok, hindi ko pa napost ang kwento ng mga nakaraang araw. Bukas na lang. Yung kwento na lang ng ngayon. Last day of liwaliw ngayon. Nag long vacation ako pero feeling ko hindi ako nakapahinga. Feeling ko ang bigat pa rin. Hindi narelax ang pagkatao ko. Burdened pa rin ang drama. So, sabi ko isang nakakatawang movie nga. Kaya nag-aya ako manood ng Diary ng Pangit. Salamat, @kristeejane, kasi sinamahan mo ako sa korni-pero-super-love-it movie ng taong ito. Nakakatuwa talaga yung movie. Bumenta sa akin e. Haha. Pero yung kwento bago ang movie talaga ang gusto kong i-share. Maaga akong pumunta sa mall. Mga 5 or 6pm nun. Pagdating ko 9pm na schedule pa ang pwede naming panooran. So, kailangan ko muna ng paglilibangan habang papunta pa lang si kristee. First, nagpunta ako sa booksale baka makahanap ng libro. Then nakita yung Book of Job na trinanslate para mas madaling maintindihan ng normal na taong gaya ko. Binili ko yun. Second, pumunta ako sa isang kainan para kunwari kumain pero magbabasa at tatambay lang talaga habang naghihintay kay kristee. At habang naghihintaya ako, natapos ang libro. Ang daming pumapasok na realization sa isip ko. Maraming beses akong naluluha. Ang ganda ng kwento ni Job. At ito ang pinakamahalaga na aking narealize: hindi bakasyon ang kailangan ko para marelax. Ang kailangan ko ay marinig ang kwento ng pag-ibig ng Diyos. Ngayon, I feel better. More blessings po! Sa may kwento dyan, share to inspire po! #100happydays

#day24 with @kristellemc @syeclemente @trentpaolo. #100happydays

#day24 with @kristellemc @syeclemente @trentpaolo. #100happydays

#day23 with @kristellemc. Kwento next time. #100happydays

#day23 with @kristellemc. Kwento next time. #100happydays